คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*แต้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

กระแตแต้แว้ด

ดู [[ต้อยตีวิด]]

กระแตแต้แว้ด

น. ใช้เปรียบผู้หญิงที่ชอบจุ้นจ้านเจ้ากี้เจ้าการ.

ขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะป่ำอยู่ตามทุ่งนา มักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย เรียกว่า หัวขี้แต้.

เดินแต้ม

ก. ใช้ชั้นเชิง.

ต่อแต้ม

น. เครื่องเล่นการพนันอย่างหนึ่ง ทำเป็นรูปไม้สี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ๒ ตอน มีแต้มตั้งแต่ ๑ ถึง ๖; การเล่นไพ่ป๊อกฝรั่งระหว่าง ๒ หรือ ๔ คน โดยเรียงแต้มไพ่จากรูป ๗ แล้วต่อแต้มสูงขึ้นไปหรือต่อแต้มตํ่าลงมา.

แต้

ว. แป้น ในคำว่า ยิ้มแต้, ป้อ เช่น รำแต้, แสดงความยินดี เช่น วิ่งแต้.

แต้

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะค่าแต้. (ดู มะค่าแต้).

แต้จิ๋ว

น. จีนชาวเมืองแต้จิ๋วในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน, เรียกภาษาของจีนชาวนี้ว่า ภาษาแต้จิ๋ว.

แต้ม

ก. เอาสีหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งแตะ ๆ ให้เป็นจุด เช่น แต้มสี แต้มยา; ปลูก (เฉพาะต้นยา). น. รอยหรือจุดที่มีลักษณะกลม ๆ ปรากฏที่ผิวพื้น; คะแนน เช่น สอบได้กี่แต้ม; ตาที่เดินอย่างตาหมากรุก; ชั้นเชิง เช่น เขาเดินแต้มสูง.

แต้มคู

น. ชั้นเชิงอันแยบคาย.

แต้มต่อ

น. แต้มที่ผู้มีฝีมือเหนือกว่าต่อให้แก่ผู้ที่มีฝีมือด้อยกว่า เพื่อให้มีโอกาสชนะในการแข่งขันได้พอ ๆ กัน.

แต้ว

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Cratoxylum maingayi Dyer ในวงศ์ Guttiferae ดอกสีขาว ยางใช้ฉาบทา.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ