ค้นเจอ 16 รายการ

แก้แค้น

หมายถึงก. ทำตอบด้วยความแค้นหรือเพื่อให้หายแค้น.

ข้นแค้น

หมายถึงก. อัตคัด, ขัดสน, มักใช้เข้าคู่กับคำ ยากจน เป็น ยากจนข้นแค้น.

ขัดแค้น

หมายถึงก. โกรธเจ็บใจอยู่ไม่หาย.

ขุ่นแค้น

หมายถึงก. โกรธอย่างเจ็บใจ.

คั่งแค้น

หมายถึงก. โกรธอัดอั้นอยู่ในใจ.

คับแค้น

หมายถึงว. ลำบาก, ยากไร้, ฝืดเคือง, ลำบากเพราะถูกบีบคั้นทางใจหรือความเป็นอยู่.

คุมแค้น

หมายถึงก. ผูกใจเจ็บและคิดอยากแก้แค้น, เก็บเอาความแค้นเข้าไว้.

คู่รักคู่แค้น

หมายถึงน. ผู้ที่เป็นคู่ต่อสู้ขับเคี่ยวกันมาโดยต่างผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ.

เคียดแค้น

หมายถึงก. โกรธแค้น, เคืองแค้น.

แค้

หมายถึงน. ชื่อปลานํ้าจืด ไม่มีเกล็ด ชนิด Bagarius bagarius ในวงศ์ Sisoridae หัวแบนแผ่ หนวดแบน ตาเล็ก ลำตัวยาวเรียวลู่จนแคบมากที่คอดหาง ครีบหางเป็นแฉกยาว ผิวหนังเป็นตุ่มแข็ง มีแต้มสีนํ้าตาลแก่พาดขวางเป็นระยะอยู่บนหลัง ครีบต่าง ๆ สีนํ้าตาล พบอาศัยตามพื้นท้องแม่นํ้าสายใหญ่ ๆ ขนาดยาวได้ถึง ๒ เมตร, ตุ๊กแก ก็เรียก.

แค้น

หมายถึงก. โกรธเจ็บใจอยู่ไม่หาย เช่น แค้นใจ แค้นเคือง.

แค้นคอ

หมายถึงก. อาการที่คนหรือสัตว์กินอาหารแล้วติดคอหรือฝืดคอกลืนไม่สะดวก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ