คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*เชย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 8 รายการ

ค่าชดเชย

(กฎ) น. เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง นอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้าง.

ชดเชย

ก. ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม.

ชมเชย

ก. ยกย่อง, สรรเสริญ; แสดงกิริยาเสน่หา.

เชย

ก. สัมผัสเบา ๆ หรือช้อนขึ้นเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูหรือรักใคร่ เช่น เชยแก้ม เชยคาง; โปรยปรายลงมา ในคำว่า ฝนเชย; พัดมาเฉื่อย ๆ (ใช้แก่ลม); สกัดงาเอานํ้ามันเรียกว่า เชยนํ้ามันงา; (ปาก) ว. ไม่ทันสมัย, เปิ่น.

เชยชม

ก. จับต้องเล้าโลม, กอดจูบ.

อบเชย

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinnamomum วงศ์ Lauraceae ใช้ทำยาและปรุงนํ้าหอม เช่น อบเชยญวน หรือ ฝนแสนห่า (C. bejolghota Sweet), อบเชยจีน (C. aromaticum Nees), อบเชยเทศ (C. verum J. Presl).

ทรามเชย

[ซาม-] น. หญิงงามน่ารัก, นางงามผู้เป็นที่รัก.

เสร่อ

เชย, ล้าสมัย

ใส่กางเกงไม่เข้าพวก ดูเสร่อจริง ๆ

อ่านว่า สะ-เหร่อ

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ