ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขฺวะไขฺว่เขฺวี่ย] (กลอน) ก. ขวักไขว่ เช่น เดินขวะไขว่เขวี่ย. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
[ขฺวับ, ขฺวับเขฺวียว] ว. เสียงหวดไม้เรียว.
[เขฺว] ว. เหไปนอกทาง, ผิดทาง, ไม่ตรงทาง.
ก. สับกัน; (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า เอาของไปจำนำ.