คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*อันต*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 20 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา อันตร,อันตร-, อันต,อันต-,อันต-

อันต,อันต-,อันต-

[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).

อันต,อันต-,อันต-,อันตะ

[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).

อันตกาล

น. เวลาตาย. (ส.).

อันตกิริยา

น. “การกระทำซึ่งที่สุด” หมายถึง ตาย เช่น เขากระทำซึ่งอันตกิริยา. (ป.).

อันตคุณ

น. ลำไส้เล็ก, ราชาศัพท์ว่า พระอันตคุณ. (ป.).

อันตคู

น. ผู้ถึงที่สุด, ผู้ชำนะความทุกข์. (ป.).

อันตชาติ

น. คนตํ่าช้า, คนไม่มีตระกูล. (ส.).

อันตร,อันตร-

[อันตะระ-] น. ช่อง. ว. ภายใน, ชั้นใน; ใกล้เคียง, เกือบ; ระหว่าง; อื่น, ต่างไป. (ป., ส.).

อันตรการณ์

น. เหตุขัดข้อง, อุปสรรค, ความติดขัด. (ป.).

อันตรธาน

[อันตะระทาน, อันตฺระทาน] ก. สูญหายไป, ลับไป. (ป., ส.).

อันตรภาค

[-พาก] (สถิติ) น. ช่วงคะแนนหรือขอบเขตของคะแนนเป็นต้นในขั้นหนึ่ง ๆ ในตารางแจกแจงความถี่ เช่น อันตรภาคของคะแนนตั้งแต่ ๘๖-๑๐๐ เป็นอันดับ ๑.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ