ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา พหู, มหู, หู
ก ข ไม่กระดิกหู
หมายถึง[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.
กกหู
หมายถึงน. บริเวณหลังใบหู.
กระจอนหู
หมายถึง(ถิ่น) น. ตุ้มหู. (ลัทธิ. ภาค ๑๘ ตอน ๑).
กระบองราหู
หมายถึงน. ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่าเป็นโรคซางชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นเป็นเม็ดที่เด็กอ่อน, ละบองราหู ก็เรียก.
แก้วหู
หมายถึงน. เยื่อในหูสำหรับรับเสียง.
ขัดหู
หมายถึงก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.
ขายหู
หมายถึงก. ฟังแล้วละอาย ไม่อยากฟัง.
เข้าหู
หมายถึงก. มาให้ได้ยิน (ใช้สำหรับเรื่องราวหรือข่าวคราว) เช่น เรื่องนี้เข้าหูฉันบ่อย ๆ. ว. น่าฟัง (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น พูดไม่เข้าหู.
ไขหู
หมายถึงว. ทำเป็นว่าไม่ได้ยิน.
คู่หู
หมายถึงว. ที่พูดถูกใจกัน, ที่ถูกคอกัน. น. เพื่อนที่ถูกคอถูกใจกัน.
เงี่ยหู
หมายถึงก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.
หมายถึงก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.