คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*หิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 71 รายการ

กระทงเหิน

น. ไม้ขวางเรืออันที่สุดของหัวเรือหรือท้ายเรือ, หูกระต่าย ก็เรียก; ขื่อกระดูกเชิงกราน.

กระทายเหิน

ดู [[มหาหงส์]]

กลีบหิน

น. แร่ไมกา. (ดู ไมกา).

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

ขมหิน

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Boerhavia diffusa L. ในวงศ์ Nyctaginaceae ใช้ทำยาได้.

ขวานหิน

น. ขวานที่ทำด้วยหินในยุคหิน.

ขันลงหิน

น. ขันที่ทำด้วยโลหะผสมทองแดงกับดีบุก แล้วขัดให้เป็นมัน.

ขุนนางใช่พ่อแม่ หินแง่ใช่ตายาย

(สำ) ถ้าไม่ใช่ พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยายของตน ก็ไม่ควรไว้วางใจใคร, ทำนองเดียวกับภาษิตที่ว่า อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน จะจนใจเอง.

ไข่ในหิน

(สำ) น. ของที่ต้องระมัดระวังทะนุถนอมอย่างยิ่ง.

ไข่หิน

น. ไข่ที่แข็งคล้ายหิน.

ไข่หิน

น. ชื่อสาหร่ายสีเขียวชนิด Nostochopsis lobatus Wood ในวงศ์ Nostochopsidaceae ลักษณะรูปไข่ ค่อนข้างกลมเล็ก สีเขียวแก่ เกิดในนํ้าใสสะอาด เกาะอยู่กับหิน กินได้, ดอกหิน ก็เรียก.

จุกโรหินี

[จุกกะ-] น. ชื่อไม้อิงอาศัยชนิด Dischidia rafflesiana Wall. ในวงศ์ Asclepiadaceae เกาะเลื้อยบนต้นไม้ มีนํ้ายางขาว ใบเป็นรูปถุง กลวงใน ออกเป็นกระจุก รากใช้ทำยาได้, พุงปลา หรือ พุงปลาช่อน ก็เรียก, พายัพเรียก กล้วยไม้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ