คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*หัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 290 รายการ

กดหัว

(ปาก) ก. ทำให้หือไม่ขึ้น.

ก้มหัว

ก. น้อมหัวลงเพื่อแสดงกิริยาเคารพ, โดยปริยายหมายความว่า ยอมอ่อนน้อม (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร.

กระบอกหัว

(โบ) น. กะโหลกหัว เช่น อีกกระบอกหววมึงกูจะผ่า. (ม. คำหลวง ชูชก), ปักษ์ใต้ว่า บอกหัว.

กะรางหัวขวาน

น. ชื่อนกชนิด Upupa epops ในวงศ์ Upupidae ปากยาวแหลมโค้งสีดำ หงอนสีส้มขอบดำ ลักษณะหงอนเหมือนหมวกของอินเดียนแดง ขนตามลำตัวสีนํ้าตาลแดง มีแถบดำขาวสลับกัน, การางหัวขวาน ก็เรียก.

การางหัวขวาน

ดู กะรางหัวขวาน.

โกฐหัวบัว

น. ชื่อเรียกเหง้า ราก ใบ และดอกแห้งของไม้ล้มลุก ๓ ชนิด ในวงศ์ Umbelliferae คือ ชนิด Cnidium officinale Makino, Conioselinum univittatum Turcz. และ Licusticum wallichii Franchet.

ขนมผักกาด,ขนมหัวผักกาด

น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.

ขนหัวลุก

(สำ) ว. อาการที่ตกใจหรือกลัวมากเป็นต้นจนรู้สึกคล้ายกับผมตั้งชันขึ้น.

ขมิ้นหัวขึ้น

ดู ขมิ้นอ้อย.

ข้างหัวนอน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ทิศใต้.

ขาดหัวช้าง

ก. ถูกฟันตายบนคอช้างเมื่อเวลาชนช้างกัน เช่น ผู้ใดชนช้างมีชัยและข้าศึกขาดหัวช้าง. (กฎมนเทียรบาลในกฎ. ราชบุรี), ขาดคอช้าง ก็เรียก.

ข้ามหัว

ก. ทำโดยพลการไม่บอกกล่าวหรือปรึกษาหารือผู้ที่ควรบอกกล่าวหรือควรปรึกษาหารือ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ