คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*หัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เภท, ลาญ, หัก

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

ตีงูให้หลังหัก

(สำ) ก. กระทำการสิ่งใดแก่ศัตรูโดยไม่เด็ดขาดจริงจังย่อมจะได้รับผลร้ายในภายหลัง เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย).

แตกหัก

ว. เด็ดขาดถึงที่สุดไม่ข้างใดก็ข้างหนึ่งเป็นได้รู้ดีกัน เช่น รบขั้นแตกหัก เจรจาขั้นแตกหัก, ฉาดฉานถึงที่สุดไม่มีอะไรคลุมเครือ เช่น พูดแตกหัก.

ปีกหัก

(ปาก) ว. ที่ประสบความผิดหวังหรือพลาดพลั้งอย่างรุนแรงจนหมดกำลัง.

พญาดาบหัก

ดู ราชดัด.

หน้าหัก

น. หน้าซึ่งมีสันจมูกคล้ายหักเข้าไป.

หัก

ก. พับงอ, พับงอหรือทำให้พับให้งอเพื่อให้ขาดหรือหลุดออกจากกัน; เอาออกจากจำนวนที่มีอยู่ เช่น หักจำนวนเงิน; ถูกตีอย่างแรงจนงงม่อยไป (ใช้แก่ไก่); เลี้ยวอย่างกะทันหัน เช่น หักหัวเรือ หักพวงมาลัย; เรียกแต้มลูกเต๋า ๓ ลูก ที่ขึ้นแต้ม ๑ ๒ ๓ ตามลำดับ ถือว่าเป็นแต้มเลวที่สุด.

ห้ำหัก

ก. เข้าทำร้ายศัตรูให้แตกหักยับเยิน.

โหมหัก

ก. ระดมเข้าไปด้วยกำลังให้แตกหัก, หักโหม ก็ว่า.

อกหัก

ว. พลาดหวัง (มักใช้ในด้านความรัก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ