ผลการค้นหา

ค้นเจอ 5 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา เพลี่ยง, หลีก

กะหลีกะหลอ

ก. แสดงกิริยาท่าทางหรือพูดจาประจบประแจงเกินงาม.

เพชรหลีก

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง

(สำ) ก. รู้จักเอาตัวรอดหรือปรับตัวให้เข้ากับเหตุการณ์.

สับหลีก

(ปาก) ก. เปลี่ยนทางหลีกของรถไฟ, โดยปริยายหมายความว่า เปลี่ยนหรือกำหนดนัดไม่ให้ผู้มาหาตนพบกับอีกคนหนึ่ง (มักใช้ในทางชู้สาว).

หลีก

ก. หลบสิ่งที่กีดขวาง, เลี่ยง, ขยับไปให้พ้นที่เดิม, ให้ทาง.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด