ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สุก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา สุก, สุก,สุก-,สุก-, สุข,สุข-

ข้าวสุก

น. ข้าวที่หุงสุกแล้ว, ข้าวสวย ก็เรียก.

คนสุก

น. ชายที่บวชเป็นพระภิกษุและสึกแล้ว.

ต้มจนสุก,ต้มเสียสุก

(ปาก) ก. ล่อลวงให้หลงได้สำเร็จ.

น้ำสุก

น. นํ้าที่ต้มแล้ว.

ปูนสุก

น. ปูนดิบที่ถูกความชื้นในอากาศหรือพรมนํ้าแล้วแตกละเอียดเป็นผงขาว, ปูนขาว ก็เรียก.

ผาสุก

น. ความสำราญ, ความสบาย. (ป.).

เลี้ยงเสียข้าวสุก

ก. เลี้ยงแล้วไม่ได้ประโยชน์อะไร.

สีสุก

น. ชื่อไผ่ ๒ ชนิดในสกุล Bambusa วงศ์ Gramineae แขนงมีหนาม คือ ชนิด B. blumeana Schult. ลำต้นใหญ่ตรง และชนิด B. flexuosa Munro ลำต้นเล็กไม่ค่อยตรง. (ข. ฤสฺสีสฺรุก).

สุก

ก. พ้นจากห่าม เช่น ผลไม้สุก, เปลี่ยนสภาพจากดิบด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ อย่างต้ม ผัด ย่าง เป็นต้น เช่น ต้มไก่สุกแล้ว ย่างเนื้อให้สุก, ถึงระยะที่ได้ที่หรือแก่จัดแล้ว เช่น ข้าวในนาสุกเกี่ยวได้แล้ว ฝีสุกจนแตก ต้อสุกผ่าได้แล้ว, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ร้อนจนเนื้อตัวจะสุกแล้ว ถูกเขาต้มจนสุก, เรียกชายที่บวชเป็นพระภิกษุและสึกแล้วว่า คนสุก; ปลั่งเป็นมันแวววาว เช่น ทองเนื้อสุกดี.

สุก

น. นกแก้ว, นกแขกเต้า. (ป.; ส. ศุก).

สุก

ก. เดินจบพ้นกระดานไปแล้ว (ใช้แก่การเล่นดวด).

หมากสุก

น. ผลหมากแก่จัด เปลือกสีส้มอมแดง เมื่อผ่าจะเห็นเนื้อในแข็งมาก. ว. เรียกสีส้มอมแดงอย่างสีเปลือกหมากสุก ว่า สีหมากสุก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด