คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 501 รายการ

กงสี

น. ของกองกลางที่ใช้รวมกันสำหรับคนหมู่หนึ่ง ๆ, หุ้นส่วน, บริษัท. (จ. กงซี ว่า บริษัททำการค้า, กิจการที่จัดเป็นสาธารณะ).

กระจายเสียง

ก. ส่งเสียงแพร่ไกลออกไป.

กระเช้าสีดา

น. ชื่อไม้เถาชนิด Aristolochia indica L. ในวงศ์ Aristolochiaceae ผลคล้ายผลกระเช้าผีมด (๑) แต่ขนาดใหญ่กว่า รากใช้ทำยาได้.

กระทาสี

(กลอน) น. ทาส เช่น เหมือนไพร่ชาติชั่วช้ากระทาสี. (นิ. สุรสีห).

กระบอกเสียง

(ปาก) น. ผู้เป็นปากเป็นเสียงแทน.

กระเบียดกระเสียร

ก. พยายามใช้จ่ายอย่างจำกัดจำเขี่ย.

กระเสียน

ว. ชิด, สนิท, แนบเนียน, เช่น ชฎากลีบจีบเวียนกระเสียนพระศก. (อภัย), เขาเข้าไม้ปะที่ตรงนี้ดีนัก พอดีกระเสียนกันทีเดียว; (โบ) อาการที่ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งสอดเสียดลงไปในช่องในรูไม่คับไม่หลวมพอครือ ๆ กัน. (ปรัดเล).

กระเสียน,-กระเสียน

(โบ) ว. ใช้เข้าคู่กับคำ กระเบียด เป็น กระเบียดกระเสียน หมายความว่า อาการที่คนพูดจาเสียดสีด้วยถ้อยคำต่าง ๆ หรือกดขี่เบียดเบียน. (ปรัดเล).

กระเสียร

[-เสียน] ว. คับแคบ, ลำบาก, ฝืดเคือง, ใช้เข้าคู่กับคำ กระเบียด เป็น กระเบียดกระเสียร. (ป. กสิร).

กระแสเสียง

น. เสียงที่แล่นไป, นํ้าเสียง.

กล่องเสียง

น. อวัยวะสำคัญในการเปล่งเสียงพูด ตั้งอยู่บริเวณส่วนบนของหลอดลม.

กลางทาสี

(กฎ; โบ) น. เรียกหญิงที่มีทุกข์ยาก ชายช่วยไถ่มาเลี้ยงเป็นเมีย ว่า เมียกลางทาสี. (สามดวง).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ