คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สวย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 17 รายการ

กระยาเสวย

(ราชา) น. เครื่องเสวย.

กระสวย

น. เครื่องบรรจุด้ายสำหรับทอผ้าหรือเย็บผ้า.

ข้าวสวย

น. ข้าวที่หุงสุกแล้ว, ข้าวสุก ก็เรียก.

เขียวเสวย

น. ชื่อมะม่วงพันธุ์หนึ่งของชนิด Mangifera indica L. ผลสีเขียว รสมัน.

สวย

ว. งามน่าพึงพอใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ งาม เป็น สวยงาม, ในบทกลอนใช้ว่า ส้วย ก็มี; ไม่เปียก (ใช้แก่ข้าวสุก) เช่น หุงข้าวสวยดี ไม่ดิบ ไม่แฉะ.

สวยแต่รูป จูบไม่หอม

ว. มีรูปร่างงาม แต่มีความประพฤติ ท่าทีวาจา และกิริยามารยาทไม่ดี.

สวยม

[สะวะหฺยม] ว. ด้วยตัวเอง. (ส.).

สวยมพร

น. สยมพร, สยัมพร หรือ สยุมพร ก็ใช้.

สวยมภู

น. สยมภู.

สะ,สะ,สะสวย

ว. สวย.

สะสวย

ว. ค่อนข้างสวย, อยู่ในเกณฑ์สวย, (มักใช้แก่ผู้หญิง), เช่น เด็ก ๆ แต่งตัวสะสวย เธอเป็นคนหน้าตาสะสวย.

เสริมสวย

ก. ตกแต่งให้ดูสวยงามขึ้น (มักใช้แก่สตรี). น. เรียกสถานที่รับแต่งผม แต่งหน้า แต่งเล็บ เป็นต้น ว่า ห้องเสริมสวย หรือ ร้านเสริมสวย.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ