ค้นหา "*ศาล*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 69 รายการ

[กำมะ-] น. โรงงาน. (ส. กรฺม + ศาลา = โรง).

(โบ) น. ผู้พิพากษาความ.

(กฎ) น. พื้นที่และประเภทคดีที่ศาลมีอำนาจพิจารณา.

(กฎ) น. ค่าธรรมเนียมศาลในการยื่นคำฟ้อง.

(กฎ) น. ค่าธรรมเนียมที่ต้องชำระให้แก่ศาลในการดำเนินคดี.

(สำ) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

[ฉ้อทานนะสาลา] น. ศาลาเป็นที่ทำทาน ๖ แห่ง, บางทีเขียนว่า ศาลาฉทาน.

(สำ) ก. ยอมรับผิดไม่สมกับความผิดที่ทำไว้, ใช้เพี้ยนว่า ตบหัวที่ศาลา ขอขมาที่บ้าน ก็มี.

ว. เรียกคนที่ชอบพลอยประสมหาเศษหาเลยหรือหารายได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ตามโรงศาลว่า พวกตีนโรงตีนศาล.

น. ห้องเต้นรำ. (ส.).

(สำ) ก. ขอร้องให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยเหลือ.

น. ที่สำนักของฤๅษีหรือผู้บำเพ็ญพรตเป็นต้น ถือกันว่ามุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณศาลา; ป. ปณฺณสาลา ว่า โรงที่มุงและบังด้วยใบไม้).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ