ตัวกรองผลการค้นหา
กระลาศรี
หมายถึงน. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).
ไกรศรี
หมายถึง[ไกฺรสี] ว. ผู้ยิ่งด้วยสิริ. (ไกร + ศรี).
ไกรศรี,ไกรศรี,ไกรสรี
หมายถึง[ไกฺรสี] (แบบ) น. สิงโต. (แผลงมาจาก เกสรี).
โฉมศรี
หมายถึงน. รูปเป็นสง่า.
ชัยศรี
หมายถึง[ไชสี] น. ความสง่าผ่าเผยด้วยความชนะ (ใช้ประกอบกับชื่อต่าง ๆ ที่ถือว่าเป็นมงคล) เช่น พระขรรค์ชัยศรี นครชัยศรี.
บทศรี
หมายถึง[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).
บายศรี
หมายถึงน. เครื่องเชิญขวัญหรือรับขวัญ ทำด้วยใบตอง รูปคล้ายกระทง เป็นชั้น ๆ มีขนาดใหญ่เล็กสอบขึ้นไปตามลำดับ เป็น ๓ ชั้น ๕ ชั้น ๗ ชั้น หรือ ๙ ชั้น มีเสาปักตรงกลางเป็นแกน มีเครื่องสังเวยวางอยู่ในบายศรีและมีไข่ขวัญเสียบอยู่บนยอดบายศรี มีหลายอย่าง เช่น บายศรีตอง บายศรีปากชาม บายศรีใหญ่. (ข. บาย = ข้าว + ศรี = สิริ หมายความว่า ข้าวอันเป็นสิริหรือข้าวขวัญ).
บายศรีปากชาม
หมายถึงน. บายศรีตองที่จัดวางลงปากชาม.
พานพระศรี
หมายถึง(ราชา) น. พานใส่หมากพลูของพระเจ้าแผ่นดิน, โบราณเรียก พานพระขันหมาก หรือ พระขันหมาก.
พูดดีเป็นศรีแก่ปาก
หมายถึง(สำ) น. พูดดีเป็นที่นิยมชมชอบ.
โพศรีมหาโพธิ
หมายถึงดู โพ ๑.
มารศรี
หมายถึง[มาระสี] (แบบ) น. นาง, นางงาม.