ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วาจา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา วาจาล, วาจา

กรรมวาจา

[กำมะ-] น. คำประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์. (ส. กรฺม + วาจา = คำ; ป. กมฺม + วาจา).

กรรมวาจาจารย์

[กำมะวาจาจาน] น. อาจารย์ผู้ให้สำเร็จกรรมวาจา คือ คู่สวด. (ส. กรฺมวาจา + อาจารฺย = อาจารย์).

ปัจฉิมวาจา

[ปัดฉิมมะ-] น. วาจาครั้งสุดท้าย. (ป.).

ผรุสวาจา

[ผะรุสะวาจา, ผะรุดสะวาจา] น. คำหยาบ. (ป.).

ผิดวาจา

ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดคำพูด ก็ว่า.

มิจฉาวาจา

น. “การเจรจาถ้อยคำผิด” คือ ประพฤติวจีทุจริต. (ป.).

ลั่นปาก,ลั่นวาจา

ก. ให้คำมั่น.

วาจา

น. ถ้อยคำ, คำกล่าว, คำพูด, เช่น วาจาสุภาพ วาจาอ่อนหวาน วาจาสัตย์. (ป., ส.).

วาจาไปยะ

(แบบ) น. คำอ่อนหวาน. (ป. วาจาเปยฺย, วาชเปยฺย).

วาจาล

(แบบ) ว. ช่างพูด. (ป., ส.).

สัมมาวาจา

น. “การเจรจาชอบ” คือ ประพฤติวจีสุจริต. (ป.).

เอื้อนวาจา,เอื้อนโอฐ,เอื้อนโอฐ

(ปาก) ก. ออกปากพูด, พูดข้อความออกมา, มักใช้ในความหมายเชิงประชดประชัน เช่น กว่าจะเอื้อนโอฐออกมาได้เหมือนกลัวดอกพิกุลจะร่วง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด