ผลการค้นหา

ค้นเจอ 9 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา วาจา

[กำมะ-] น. คำประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์. (ส. กรฺม + วาจา = คำ; ป. กมฺม + วาจา).

[ปัดฉิมมะ-] น. วาจาครั้งสุดท้าย. (ป.).

[ผะรุสะวาจา, ผะรุดสะวาจา] น. คำหยาบ. (ป.).

ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดคำพูด ก็ว่า.

น. “การเจรจาถ้อยคำผิด” คือ ประพฤติวจีทุจริต. (ป.).

ก. ให้คำมั่น.

น. ถ้อยคำ, คำกล่าว, คำพูด, เช่น วาจาสุภาพ วาจาอ่อนหวาน วาจาสัตย์. (ป., ส.).

น. “การเจรจาชอบ” คือ ประพฤติวจีสุจริต. (ป.).

(ปาก) ก. ออกปากพูด, พูดข้อความออกมา, มักใช้ในความหมายเชิงประชดประชัน เช่น กว่าจะเอื้อนโอฐออกมาได้เหมือนกลัวดอกพิกุลจะร่วง.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ