คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*วัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 51 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ควัน, วัณ,วัณ-, วัน, สุวรรณ,สุวรรณ-

กลางวัน

น. ระยะเวลาตั้งแต่ยํ่ารุ่งถึงยํ่าคํ่า, ระยะเวลาราว ๆ เที่ยง, เรียกอาหารระหว่างมื้อเช้ากับมื้อเย็นว่า อาหารกลางวัน.

ขี้แมลงวัน

น. จุดดำเล็ก ๆ ที่ขึ้นตามร่างกาย, ราชาศัพท์ว่า พระปิลกะ.

ควัน

[คฺวัน] น. สิ่งที่เห็นเป็นสีดำหรือขาวคล้ายหมอกลอยออกมาจากของที่กำลังไหม้ไฟ หรือจากการเผาไหม้, สิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น; (วิทยา) แก๊สที่มีอนุภาคละเอียดของของแข็งแขวนลอยอยู่.

จิตรลดาวัน

น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. จิตฺตลตาวน).

ชีวัน

(กลอน) น.ชีวิต, สิ่งที่มีชีวิต.

เชื่อวัน

ว. คำใช้เข้าคู่กับคำ ทุกเมื่อ เป็น ทุกเมื่อเชื่อวัน หมายความว่า ทุกขณะ, ทุกวัน, เสมอ. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

ตระวัน

[ตฺระ-] (กลอน) น. ตะวัน, ดวงอาทิตย์.

ตระเวนไพร,ตระเวนวัน

ดู ระวังไพร, ระวังวัน.

ตะวัน

น. ดวงอาทิตย์.

แต่วัน

ว. ก่อนเวลากำหนด, ก่อนเวลาสมควร, เช่น งานเริ่มทุ่มหนึ่ง มาแต่วันเชียว, ก่อนเวลาที่ควรเป็น (มักใช้เฉพาะเวลาช่วงบ่ายค่อนไปทางเย็น) เช่น วันนี้กลับบ้านแต่วัน กินข้าวแต่วัน กินเหล้าแต่หัววัน.

ไต้หวัน

น. ชื่อเกาะในทะเลจีนใต้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฮกเกี้ยน.

ถวัดถวัน

[-ถะหฺวัน] (กลอน) ว. ว่องไว, คล่องแคล่ว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ