ผลการค้นหา

ค้นเจอ 9 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา กลาป, ลาป,ลาป-,ลาป-

[กะหฺลาบ] (แบบ) น. หมวด, ฟ่อน, กำ, มัด; ฝูงใหญ่. (ป., ส.).

ก. รํ่าไรรำพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).

[-กะหฺลาบ] น. แพนหางนกยูง. (ป.).

[วิปฺระลาบ, วิบปะ-] น. การพูดเพ้อ, การพูดพรํ่า; การทุ่มเถียง, การโต้ตอบ; การอ้อนวอน, การพรํ่าบ่น. (ป. วิปฺปลาป; ส. วิปฺรลาป).

ก. พิลาป. (ป., ส.).

[ลาปะ-, ลาบ-] น. นกมูลไถ. (ป.).

[ลาปะ-, ลาบ-] น. การพูด, การออกเสียง. (ป., ส.).

[สำผับปะลาบ, -ปะลาปะ] น. คำพูดเพ้อเจ้อ. (ป. สมฺผปฺปลาป; ส. สมฺปฺรลาป).

[สันลาปะ-] น. การพูดจากัน. (ป.; ส. สํลาป).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ