คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*รี้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 31 รายการ

กระเกรี้ยว

(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).

กระเจี๊ยบเปรี้ยว

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Hibiscus sabdariffa L. ในวงศ์ Malvaceae เปลือกต้นมีปอเหนียวทนทาน ผลสีแดง ใช้ทำแยม, กระเจี๊ยบแดง ก็เรียก, พายัพเรียก เกงเขง หรือ เกงเคง.

กระปรี้กระเปร่า

ว. แคล่วคล่องว่องไว เพราะมีกำลังวังชา, กระฉับกระเฉง, ไม่เนิบนาบ.

กราดเกรี้ยว

ก. แสดงกิริยาท่าทางพร้อมทั้งดุด่าว่ากล่าวเป็นต้นอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ, เกรี้ยวกราด ก็ใช้.

เกรี้ยว,เกรี้ยว ๆ

[เกฺรี้ยว] ว. อาการที่แสดงความเดือดดาลหรือโกรธมาก เช่น อนิจจามาร้องอยู่เกรี้ยว ๆ. (มโนห์รา).

เกรี้ยวกราด

ก. แสดงกิริยาท่าทางพร้อมทั้งดุด่าว่ากล่าวเป็นต้นอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ, กราดเกรี้ยว ก็ใช้.

เกรี้ยวโกรธ

ก. โกรธจัด, โกรธเกรี้ยว ก็ว่า.

โกรธเกรี้ยว

ก. โกรธจัด, เกรี้ยวโกรธ ก็ว่า.

ครี้

ดู กระซิก ๒.

ดินเปรี้ยว

น. ดินกรด.

ประเปรี้ยง

ว. เสียงอย่างเสียงฟ้าผ่า.

ปากหวานก้นเปรี้ยว

(สำ) ก. พูดจาอ่อนหวานแต่ไม่จริงใจ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ