คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ยืน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 27 รายการ

จุดยืน

น. ความคิดแน่วแน่, ความมั่นคงในหลักการตามความคิดความเชื่อของตน.

ช้างยืนแท่น

น. เรียกช้างสำคัญที่ผูกเครื่องพระคชาธารยืนบนแท่นในงานพระราชพิธีว่า ช้างยืนแท่น.

ช้างยืนโรง

น. เรียกช้างที่อยู่ประจำโรงว่า ช้างยืนโรง.

ตัวยืน

น. ผู้ที่ถูกกำหนดให้เป็นตัวหลัก สำหรับให้คนอื่นมาเป็นคู่ชิงตำแหน่ง (ใช้แก่กีฬา); ผู้ที่เป็นหลักในการงานอย่างใดอย่างหนึ่ง, ตัวยืนโรง หรือ ตัวยืนพื้น ก็ว่า.

เทวดายืนแท่น

น. เรียกรูปเทวดาที่วาดหรือปั้นในท่ายืนอยู่บนแท่นว่า เทวดายืนแท่น.

ไม้ยืนต้น

น. ต้นไม้ใหญ่ที่มีผลและมีอายุยืนนาน, ไม้ต้น ก็เรียก.

ยั่งยืน

ก. ยืนยง, อยู่นาน, เช่น ขอให้มีความสุขยั่งยืน, คงทน เช่น สังขารไม่จีรังยั่งยืน เจดีย์นี้มีอายุยั่งยืนมาได้ ๗๐๐ ปีแล้ว.

ยืน

ก. ตั้งอยู่ เช่น เสายืนเรียงเป็นแถว, เอาเท้าเหยียบพื้นแล้วตั้งตัวให้ตรงขึ้นไป. ว. นาน, ยาว เช่น อายุยืน, ยืด เช่น คบกันยืนนาน; คงอยู่, อยู่กับที่ไม่เปลี่ยนแปลง เช่น ยืนคำ; คงเดิม เช่น พิพากษายืน; ยาวเป็นแนวตรงเข้าไป เช่น ที่ดินยืนเข้าไป ๓ เส้น.

ยืนกระต่ายสามขา

(สำ) ก. พูดยืนยันอยู่คำเดียว โดยไม่เปลี่ยนความคิดเดิม, มักพูดว่า ยืนกระต่ายขาเดียว.

ยืนกราน

ก. ยืนคำอยู่อย่างใดก็อย่างนั้น (ไม่ยอมถอนหรือเปลี่ยนความเห็นเป็นอื่น).

ยืนคำ

ก. ยืนยันคำพูดที่พูดไปแล้วโดยไม่เปลี่ยนแปลง.

ยืนค้ำหัว

ก. ยืนชิดอยู่ข้างหลังผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ ถือว่าแสดงอาการไม่เคารพ เช่น อย่ายืนค้ำหัวผู้ใหญ่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ