ผลการค้นหา

ค้นเจอ 21 รายการ

น. ขนและผมตั้งชันขึ้นเพราะรู้สึกสยดสยองมากเป็นต้น.

[ขะหฺยอง] (ถิ่น-อีสาน) ก. ผยอง, รู้สึกหวาดกลัว.

น. โขยง, พวก, หมู่, ฝูง.

ดู ข่อยนํ้า.

น. งูบ้องตะลา.

(ปาก) น. ทองรูปพรรณ.

ก. นั่งโดยวิธีชันเข่าทั้ง ๒ ข้าง ไม่ให้ก้นถึงพื้น.

[ผะหฺยอง] ก. เผ่นโผน; ลำพอง, เย่อหยิ่ง, ฮึกเหิม.

ก. เผ่นลำพองหมุนรอบตัว.

ว. อาการที่นั่งชันเข่าทั้ง ๒ โดยก้นไม่ถึงพื้น เช่น นั่งยองอยู่ในท้องแม่. (ไตรภูมิ), หย่อง ก็ว่า.

(กลอน) น. สัตว์ในจำพวกอีเก้ง.

น. เส้น, ใย, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใย เป็น ยองใย. ว. สุกใส, ยะยอง หรือ ยรรยอง ก็ใช้ แต่มักแปลว่า สุกใส.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ