คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ยอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขยอง, ผยอง, สยอง, ยอง,ยอง,ยอง ๆ, ยอง

ขยอง

[ขะหฺยอง] (ถิ่น-อีสาน) ก. ผยอง, รู้สึกหวาดกลัว.

ขยอง

น. โขยง, พวก, หมู่, ฝูง.

ข่อยหยอง

ดู ข่อยนํ้า.

ทองหยอง

(ปาก) น. ทองรูปพรรณ.

ผยอง

[ผะหฺยอง] ก. เผ่นโผน; ลำพอง, เย่อหยิ่ง, ฮึกเหิม.

ผันผยอง

ก. เผ่นลำพองหมุนรอบตัว.

ยอง

(กลอน) น. สัตว์ในจำพวกอีเก้ง.

ยอง

น. เส้น, ใย, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใย เป็น ยองใย. ว. สุกใส, ยะยอง หรือ ยรรยอง ก็ใช้ แต่มักแปลว่า สุกใส.

ใยยอง

ว. งามผุดผ่อง, งามสุกใส.

ลำยอง

น. ส่วนประกอบช่วงบนของปั้นลมปราสาทหรือวิหาร. ว. สวย, งาม.

สยดสยอง

[สะหฺยดสะหฺยอง] ว. รู้สึกหวาดเสียวมีอาการขนลุกขนพองตามมาด้วย เช่น เห็นเขาใช้ดาบแทงกันจนไส้ทะลักรู้สึกสยดสยอง.

สยอง

[สะหฺยอง] ว. อาการที่ขนลุกขนชันเพราะความหวาดกลัว ในความว่า ขนพองสยองเกล้า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ