คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*มัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 61 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ฉมัน, ชมัน, สมัน, หมัน, มัน

กระดูกขัดมัน

(ปาก) ว. ตระหนี่มาก.

กระมัน

ดู กระโห้.

กลัดมัน

ว. มีความรู้สึกในทางกามารมณ์อย่างรุนแรง.

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ข้าวมัน

น. ข้าวเจ้าที่หุงด้วยกะทิให้สุก มักกินกับส้มตำ, ข้าวเจ้าผัดกับมันไก่ แล้วหุงแบบไม่เช็ดน้ำ; (ถิ่น-พายัพ) ข้าวเหนียวหุงแล้วมูนด้วยกะทิ.

ข้าวใหม่ปลามัน

(สำ) น. อะไรที่เป็นของใหม่ก็ถือว่าดี, นิยมเรียกช่วงเวลาที่สามีภรรยาเพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ ว่า ระยะข้าวใหม่ปลามัน.

ไขมัน

น. สารประกอบอินทรีย์จำพวกหนึ่งมีทั้งในสัตว์และพืช ไม่ละลายน้ำ, ถ้าเป็นของเหลวในอุณหภูมิปรกติเรียก น้ำมัน, ถ้าเป็นของแข็งในอุณหภูมิปรกติเรียก ไข. (อ. fat); (ปาก) เรียกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดหนึ่งในคนและสัตว์บางชนิดซึ่งสะสมสารประกอบอินทรีย์ดังกล่าวไว้มากโดยเฉพาะบริเวณหน้าท้องหรือในผนังหน้าท้อง มีลักษณะนุ่ม ๆ หยุ่น ๆ, มัน ก็ว่า.

เงินเยอรมัน

น. โลหะเจือซึ่งมีองค์ประกอบโดยประมาณเป็นทองแดง ๕ ส่วน สังกะสี ๒ ส่วน และนิกเกิล ๒ ส่วน. (อ. German silver).

จรมัน

[จอระ-] (กลอน) ก. ทำให้มั่น, ทำให้แข็งแรง.

ฉมัน

[ฉะหฺมัน] น. สมัน.

ชมัน

[ชะ-] ดู กระโดงแดง (๑).

ตกน้ำมัน

ว. เรียกเสาหรือประตูเรือนที่มีนํ้ามันซึมออกมาว่า เสาตกนํ้ามัน หรือ ประตูตกนํ้ามัน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ