คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ภาส*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

ประภาส

[ปฺระพาด] น. แสงสว่าง. (ส. ปฺรภาส; ป. ปภาส).

ภาส,ภาส-

[พาด, พาดสะ-, พาสะ-] น. แสง, สว่าง, แจ้ง. (ป., ส.).

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

ภาสน์

น. การพูด. (ป.).

ภาสวร

[พาสะวอน] ว. สว่าง, มีแสงพราว. (ส.).

ภาสา

น. ภาษา. (ป.).

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

วิภาส

ก. ส่องสว่าง, มีแสงสว่าง. (ส. วิภาสา ว่า แสง).

อัพภาส

[อับพาด] น. คำซํ้า, ในไวยากรณ์บาลีและสันสกฤต หมายเอา การซ้อนหรือซํ้าอักษรลงหน้าศัพท์ เช่น ชวาล (เรือง) เป็น ชัชวาล (รุ่งเรือง), ในภาษาไทยก็ใช้ เช่น ครื้น ครึก ยิ้ม แย้ม ใช้ อัพภาส เป็น คะครื้น คะครึก ยะยิ้ม ยะแย้ม. (ป.; ส. อภฺยาส).

อาภาส

[-พาด] น. รัศมี, แสงสว่าง. (ป., ส.).

โอภาส

[-พาด] น. แสงสว่าง; ความสุกใส, ความเปล่งปลั่ง. ก. ส่องแสง. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ