คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พู*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 60 รายการ

กระลุมพู

น. นกลุมพู เช่น เหล่ากระลิงโกกิลา กระลุมพูก็โผผิน. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (ดู ลุมพู).

กัมพู

(แบบ) น. หอยสังข์; ทอง เช่น กัมพูหุ้มพู่พรรณจามรี. (บุณโณวาท), ทองสุคนธ์ปนสุวรรณ์กัมพู. (รามเกียรติ์ ร. ๒), (โบ) เขียนเป็น กำพู กำภู ก็มี. (ป., ส. กมฺพุ).

กัมพูชา

น. ชื่อประเทศเขมร.

กำพู

น. ไม้กลึงสำหรับเป็นที่รวมร้อยซี่ร่ม ซี่ฉัตร หรือ ซี่พุ่ม. (ข. กํพูล ว่า ยอด).

กำพู

(โบ) น. กัมพู.

กินอยู่พูวาย

ก. กินอย่างอิ่มหนำสำราญ.

จับเข่าคุยกัน,จับหัวเข่าพูด

(ปาก) ก. พูดปรับความเข้าใจกันอย่างใกล้ชิด.

จับหัวเข่าพูด,จับเข่าคุยกัน

(ปาก) ก. พูดปรับความเข้าใจกันอย่างใกล้ชิด.

ชมพู

(แบบ) น. ไม้หว้า. (ป., ส. ชมฺพุ).

ชมพู

ว. สีแดงอ่อน, สีแดงเจือขาว.

ชมพู่

น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางหลายชนิดในสกุล Syzygium วงศ์ Myrtaceae ผลกินได้ เช่น ชมพู่แก้มแหม่ม [S. samarangense (Blume) Merr. et L.M. Perry] ชมพู่นํ้าดอกไม้ [S. jambos (L.) Alston] ชมพู่สาแหรก [S. malaccensis (L.) Merr. et L.M. Perry].

ชมพูทวีป

(แบบ) น. ดินแดนที่เป็นประเทศอินเดีย ปากีสถาน เนปาล และบังกลาเทศในปัจจุบัน; ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศใต้ของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ