คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 132 รายการ

กรรพุม,กรรพุ่ม

[กัน-] (โบ; แผลงมาจาก กระพุ่ม) น. มือที่ประนม เช่น ถวายกรกรรพุม. (ม. คำหลวง ทศพร); พุ่ม เช่น กรรพุมมาลย์ = พุ่มดอกไม้.

กระพุ้ง

น. ส่วนที่ป่องออก เช่น กระพุ้งแก้ม กระพุ้งก้น.

กระพุ่ม

น. ลักษณะของสิ่งที่เป็นพุ่มยอดแหลมอย่างดอกบัวตูม, (กลอน) พุ่ม เช่น ดอกพวงเผล็ดช่อ กระพุ่มห่อเกสร สลอนบุษบาบาน. (ลอ), สองถันกระพุ่มกาญ- จนแมนมาเลขา. (อนิรุทธ์).

กระพุ่มมือ

ก. พนมมือ. น. มือที่พนม.

กระลำพุก

ดู ตะลุมพุก ๓.

กระลุมพุก

(ปาก) น. ไม้ตะลุมพุก.

กระลุมพุก

(กลอน) น. ปลาตะลุมพุก เช่น ค้าวอ้าวอุกกระลุมพุกสีเสียดสุกรสิง. (สรรพสิทธิ์). (ดู ตะลุมพุก ๒).

กระลุมพุก

ดู ตะลุมพุก ๓.

กษีรามพุ

น. นํ้านม เช่น ดูดดื่มกษีรามพุ. (สมุทรโฆษ). (ส. กฺษีร + อมฺพุ).

กัมพุช,กัมพุช,กัมพุช,กัมพุช-

[กำพุด, กำพุดชะ-] น. แคว้นเขมร, (โบ) ชื่อแคว้นหนึ่งทางตอนเหนือของอินเดีย, กัมโพช ก็ใช้.

กัมพุช

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

กัมพุชพากย์

น. ภาษาเขมร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ