คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พิง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

กระดานพิง

น. แผ่นสำหรับรับหมอนพิงหลังเช่นใช้ที่ธรรมาสน์.

กระเพิง

น. เพิง, สิ่งที่ยื่นเป็นเพิง, เช่น บ้างก็เป็นกระพักกระเพิงกระพังพุ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

ตะเพิง

น. เงื้อมเขาที่งอกงุ้มลงมา.

พะพิง

ก. พักพิงหรือแอบอิงอาศัย, พะ ก็ว่า.

พะเพิง

น. เพิงที่ต่อปะเข้าไปกับด้านสกัดของเรือน, พะ เพิง หรือ เพิงพะ ก็เรียก.

พักพิง

ก. อาศัยอยู่ชั่วคราว.

พาดพิง

ก. เกี่ยวโยงไปถึง เช่น ให้การพาดพิงถึงผู้อื่น.

พิง

ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.

พึ่งพิง

ก. พักพิงอาศัย.

เพิง

น. สิ่งปลูกสร้างมีทั้งชนิดชั่วคราวขนาดเล็ก และชนิดถาวร ประกอบด้วยหลังคาปีกเดียว, ถ้าเอียงลาด เรียกว่า เพิงหมาแหงน, ถ้ามีแขนนางคํ้าตอนหน้า เรียกว่า เพิงแขนนาง, ถ้าปลายข้างหนึ่งพิงอยู่กับสิ่งก่อสร้างหลัก เรียกว่า เพิงพะ หรือ พะเพิง, ส่วนเพิงพะที่ใช้เป็นที่พักทหาร เรียกว่า เพิงพล.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ