ตัวกรองผลการค้นหา
กระพาก
หมายถึงน. ปลาตะพาก. (ประพาสไทรโยค). (ดู ตะพาก).
กัมพุชพากย์
หมายถึงน. ภาษาเขมร.
คำพิพากษา
หมายถึง(กฎ) น. คำวินิจฉัยชี้ขาดของศาลในประเด็นแห่งคดีที่ฟ้องต่อศาล.
คำพิพากษาฎีกา
หมายถึง(กฎ) น. คำพิพากษาของศาลฎีกา.
จักรพาก,จักรวาก
หมายถึง[จักกฺระ-] น. นกจากพราก. (ดู จากพราก, จากพาก). (ส. จกฺรวาก).
จากพราก,จากพาก
หมายถึง[จากกะพรฺาก, จากกะพาก] น. ชื่อนกในวงศ์นกเป็ดนํ้า (ทางวรรณคดีนิยมว่า คู่ของนกนี้ต้องพรากจากกันจะครวญถึงกันในเวลากลางคืน), จักรพาก หรือ จักรวาก ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).
ชอบมาพากล
หมายถึงว. ชอบกล, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่ชอบมาพากล.
ตะพาก
หมายถึงน. ชื่อปลาตะเพียนขนาดกลางชนิด Puntius daruphani ในวงศ์ Cyprinidae เกล็ดใหญ่สีเหลือง พบตามแม่นํ้าสายใหญ่ ๆ, กระพาก ก็เรียก.
ทิพากร
หมายถึงน. พระอาทิตย์.
บทพากย์
หมายถึงน. คำกล่าวเรื่องราวเป็นทำนองเมื่อเวลาแสดงโขนหรือหนังใหญ่เป็นต้น.
ปฏิพากย์
หมายถึงน. การกล่าวตอบ, การพูดโต้ตอบ. (ป. ปฏิวากฺย).
ผู้พิพากษา
หมายถึง(กฎ) น. ข้าราชการตุลาการผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดี.