ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา พลอย

น. รัตนชาติที่เจียระไนและนำมาทำเป็นเครื่องประดับแล้ว.

(สำ) ก. พลอยพูดผสมโรงติเตียนผู้อื่นตามนายไปด้วย.

(สำ) ว. ถูกซํ้าเติมเมื่อพลาดพลั้งลงหรือเมื่อคราวเคราะห์ร้าย.

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

[พฺลอย] น. หินที่มีเนื้อใสสีต่าง ๆ ใช้ทำเป็นเครื่องประดับมีหัวแหวนเป็นต้น, เรียกสิ่งที่ทำเทียมพลอยว่า พลอยหุง.

[พฺลอย] ว. ร่วมด้วย, ประสมด้วย, ตามไปด้วย, ในลักษณะเช่นเห็นเขาเดินขบวนกันแล้วเดินตามเขาไป เห็นคนอื่นเขาทำกันแล้วก็ร่วมกับเขาด้วย.

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

การที่ได้ของมีค่ามาแต่ไม้รู้คุณค่าของสิ่งนั้น

สำนวน

ที่มา แนวคิดต้นกำเนิดจากหนึ่งในนิทานอีสป

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ