คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา แพน, โพน, พน,พน-, พล,พล-

กระดานพน

ดู [[กระเบียน]]

จุลพน

[จุนละ-] น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๖ ของมหาชาติ.

ตะโพน

น. กลองสองหน้า รูปหัวสอบท้ายสอบกลางป่อง ขึงด้วยหนังทั้ง ๒ หน้า มีขารอง ตีด้วยฝ่ามือ.

แทรกโพน

ก. จับช้างกลางแปลง.

แพน

ก. แผ่ออก, กระจายออกไป, เช่น นกยูงแพนหาง นกพิราบแพนหาง. น. หางนกบางชนิดที่แผ่ออกไปเป็นแผ่น เช่น แพนหางนกยูง แพนหางนกพิราบ, สิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นแผ่นคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น แพนสำหรับคัดท้ายแพซุง.

แพน

น. เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งของท้องถิ่น ใช้เป่า.

โพน

น. วิธีคล้องช้างเถื่อน คือ เอาช้างต่อไปเที่ยวต้อนคล้องเอา.

โพน

(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.

โพน

ก. แกว่ง.

โพนเพน

ก. โงนเงน, โอนเอน.

ฟ้อนแพน

น. การจับระบำชนิดหนึ่ง ใช้ผู้แสดงชายหญิงคู่หนึ่งหรือมากกว่า แต่งกายอย่างไทยภาคเหนือ รำออกท่าหยอกเอินประกอบคำร้องและดนตรี, ฟ้อนลาวแพน หรือ รำลาวแพน ก็เรียก.

ฟ้อนลาวแพน

น. การจับระบำชนิดหนึ่ง ใช้ผู้แสดงชายหญิงคู่หนึ่งหรือมากกว่า แต่งกายอย่างไทยภาคเหนือ รำออกท่าหยอกเอินประกอบคำร้องและดนตรี, ฟ้อนแพน หรือ รำลาวแพน ก็เรียก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ