คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*พจน์*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 20 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พจน์

คติพจน์

น. ถ้อยคำที่เป็นแบบอย่าง.

ตู่พุทธพจน์

ก. อ้างพุทธพจน์ผิด ๆ ถูก ๆ.

นิพจน์

(คณิต) น. สัญลักษณ์ที่แทนหลาย ๆ พจน์บวกหรือลบกัน. (อ. expression).

ประพจน์

น. ข้อเสนอ, ข้อความที่กล่าว. (ส.); (คณิต) ประโยคบอกเล่าหรือประโยคปฏิเสธซึ่งเป็นข้อความจริงหรือเท็จอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น จะมีความหมายกำกวมไม่ได้. (อ. proposition). (ส. ปฺรวจน).

ปาพจน์

น. คำเป็นประธาน, พุทธวจนะ, คำบาลี. (ป. ปาวจน).

พจน์

(คณิต) น. สัญลักษณ์ที่แทนจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน ซึ่งจะเป็นจำนวนเดียวหรือหลายจำนวนคูณหรือหารกันก็ได้. (อ. term).

พจน,พจน-,พจน์,พจน์

[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).

พหุพจน์,พหูพจน์

น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง. (ป., ส. พหุวจน).

พหูพจน์

น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง.

ภาพพจน์

[พาบพด] น. ถ้อยคำที่เป็นสำนวนโวหารทำให้นึกเห็นเป็นภาพ, ถ้อยคำที่เรียบเรียงอย่างมีชั้นเชิงเป็นโวหาร มีเจตนาให้มีประสิทธิผลต่อความคิด ความเข้าใจ ให้จินตนาการและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวางลึกซึ้งกว่าการบอกเล่าที่ตรงไปตรงมา. (อ. figure of speech).

มธุรพจน์

น. ถ้อยคำไพเราะ; ผู้มีถ้อยคำไพเราะ. (ส. มธุรวจน).

ไวพจน์

คำที่เขียนต่างกันแต่มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียงกันมาก เช่น มนุษย์กับคน บ้านกับเรือน รอกับคอย ป่ากับดง [[คำพ้องความ]] ก็ว่า (ภาษาบาลี คือ เววจน)

คำนาม

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ