คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ปุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 99 รายการ

กรรปุระ

[กัน-] (กลอน) น. ศอก. (ดู [[กโบร]]).

กระปุก

น. ภาชนะเครื่องปั้นดินเผาหรือแก้วเป็นต้น รูปป้อม ๆ เตี้ย ๆ ขนาดเล็ก โดยมากปากแคบ ก้นสอบ, ลักษณนามเรียกทะลายของผลระกำหรือผลจาก เช่น ผลระกำกระปุกหนึ่ง ผลจาก ๒ กระปุก.

กระปุกหลุก,กระปุ๊กลุก

ว. อ้วนกลมน่าเอ็นดู.

กระปุ่ม

(ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องสานชนิดหนึ่ง ส่วนล่างใหญ่ ส่วนบนเล็ก รูปกลม มีฝาสวมลงลึก สำหรับใส่สิ่งของ พ่อค้าหาบเร่มักใช้.

กระปุ่มกระป่ำ,กระปุ่มกระปิ่ม

ว. มีปุ่มป่ำมาก เช่น ดูกระปุ่มกระปิ่มตุ่มติ่มเต็ม. (นิ. เพชร).

ข้าวปุ้น

(ถิ่น-อีสาน) น. ขนมจีน.

ไข่ญี่ปุ่น

(โบ) น. ไข่ลูกเขย.

ฉากญี่ปุ่น

น. เครื่องบังตาที่ประกอบด้วยแผ่นพับหลายแผ่น.

ญี่ปุ่น

น. ชื่อประเทศและชนชาติหนึ่งอยู่ในหมู่เกาะทางทิศตะวันออกของประเทศจีน.

ตะปุ่มตะป่ำ

ว. นูนขึ้นเป็นปม ๆ, เป็นปุ่มเป็นปมขรุขระอย่างผิวมะกรูด, ปุ่มป่ำ ก็ว่า.

ต้ำปุก

ว. เสียงของหนัก ๆ ทึบ ๆ ตกลงจากที่สูง.

นปุงสกลิงค์,นปุงสกลึงค์

[นะปุงสะกะ-] (ไว) น. เพศของคำที่ไม่เป็นเพศชายและเพศหญิง เช่น ภูเขา บ้าน โต๊ะ เก้าอี้ ดิน นํ้า. (ป., ส. = กะเทย + ลิงฺค = เพศ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ