คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ปิด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เปิด, มืน, ปรก, ปิด

ก้นปิด

ว. เรียกใบไม้ที่มีก้านติดอยู่ภายในของใบ เช่น ใบบัว ใบมะละกอ ว่า ใบก้นปิด.

คลุมปัก,คลุมปิด

(ราชา) น. กรวยทำด้วยผ้าปักสำหรับครอบพาน.

ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิด

(สำ) น. ความชั่วหรือความผิดร้ายแรงที่คนรู้ทั่วกันแล้ว จะปิดอย่างไรก็ไม่มิด.

บอกปัด,บอกเปิด

ก. พูดปัดไปให้พ้นตัว, พูดอย่างไม่รู้ไม่ชี้.

ใบก้นปิด

น. ชื่อไม้เถาชนิด Stephania japonica (Thunb.) Miers var. discolor (Blume) Forman ในวงศ์ Menispermaceae ก้านใบลํ้าอยู่ใต้โคนใบ ใบใช้ทำยาได้.

ปกปิด

ก. ปิดไม่ให้รู้หรือไม่ให้เห็น, ปิดไว้เป็นความลับ.

ปิด

ก. กันหรือกั้นไว้ไม่ให้เผยออก เช่น ปิดฝาหม้อ, กันหรือกั้นไว้ให้เข้าออกไม่ได้ เช่น ปิดถนน; ติด เช่น ปิดประกาศ ปิดทอง; โดยปริยายหมายความว่า หยุด เช่น โรงเรียนปิด, ทำให้หยุด เช่น ปิดพัดลม ปิดวิทยุ, ไม่เปิดเผย เช่น ปิดวิชา ปิดความ.

เปิด

ก. ทำให้สิ่งที่ปิดอยู่เผยออก เช่น เปิดประตู, ทำให้เครื่องยนต์กลไกทำงาน เช่น เปิดวิทยุ เปิดพัดลม, ตรงข้ามกับ ปิด; ทำพิธีเป็นประเดิมเพื่อดำเนินกิจการงานหรือให้ใช้ได้เป็นต้น เช่น เปิดร้านใหม่ เปิดถนน เปิดสมาคม; (ปาก) หนี เช่น ผู้ร้ายเปิดไปไกลแล้ว.

ลักปิดลักเปิด

[ลักกะปิดลักกะเปิด] น. ชื่อโรคที่มีอาการเลือดออกตามไรฟันและเหงือกน่วมเนื่องจากขาดวิตามินซี.

ไล่เปิด

(ปาก) ก. ไล่ให้หนีไป.

วงจรปิด

(ไฟฟ้า) น. วงจรไฟฟ้าที่มีกระแสไฟฟ้ากำลังเคลื่อนที่อยู่ครบวงจร.

วงจรเปิด

(ไฟฟ้า) น. วงจรไฟฟ้าที่กระแสไฟฟ้าเคลื่อนที่ไม่ครบวงจร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ