คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ปัญจ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

ตจปัญจกกรรมฐาน

[ตะจะปันจะกะกำมะถาน] น. กรรมฐานอันบัณฑิตกำหนดด้วยอาการมีหนังเป็นที่ ๕ เป็นอารมณ์ คือ กรรมฐานที่ท่านสอนให้พิจารณาส่วนต่าง ๆ ของร่างกายตั้งแต่ผม ขน เล็บ ฟัน ไปถึงหนังเป็น ๕ อย่าง. (ป.).

ปปัญจ,ปปัญจ-,ปปัญจะ

[ปะปันจะ-] (แบบ) น. ความเนิ่นช้า, ความนาน. ว. เนิ่นช้า. (ป.).

ปปัญจธรรม

(แบบ) น. ธรรมที่ทำให้เนิ่นช้า คือ ตัณหา มานะ ทิฐิ. (ป.).

ปัญจ,ปัญจ-

[ปันจะ-] (แบบ) ว. เบญจ. (ป.).

ปัญจก,ปัญจกะ

[ปันจก, -จะกะ] (แบบ) น. เบญจก, หมวด ๕. (ป.).

ปัญจนที

น. แม่นํ้า ๕ สาย คือ ๑. คงคา ๒. ยมนา ๓. อจิรวดี ๔. สรภู ๕. มหี.

ปัญจม,ปัญจม-

[ปันจะมะ-] (แบบ) ว. เบญจม, ที่ ๕. (ป.).

ปัญจมี

ว. ที่ ๕.

ปัญจมีดิถี

น. วัน ๕ คํ่า.

ปัญจวัคคีย์

น. พวก ๕ คน เป็นคำเรียกพระสงฆ์ ๕ รูป มีพระอัญญาโกณฑัญญะเป็นต้น ที่ตามพระพุทธเจ้าออกบวช และได้เป็นพระอรหันต์ก่อนพวกอื่น. (ป.).

ปัญจวีสติ

[-วีสะติ] (แบบ) ว. ยี่สิบห้า. (ป.).

ปัญจสาขา

น. กิ่งทั้ง ๕ คือ หัว ๑ แขน ๒ ขา ๒ ของลูกที่อยู่ในท้อง. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ