คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บุตร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บุตร,บุตร-

กุลบุตร

[กุนละ-] น. ลูกชายผู้มีตระกูล.

โคบุตร

[-บุด] น. ชื่อช้างหมู่ ๑ ในอัฏฐคช ตระกูลวิษณุพงศ์ มีสีผิวเหลือง หางเหมือนหางโค งางอน เวลาร้องมีเสียงเหมือนเสียงโคป่า เช่น ลางคือโคบุตรพรายพรรณ ลางสารสำคัญ คือสีหชงฆาควร. (สมุทรโฆษ).

ชินบุตร

[ชินนะบุด] น. พระสงฆ์. (ส. ชินปุตะ; ป. ชินปุตฺต).

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).

พรหมบุตร

น. พราหมณ์, ลูกพราหมณ์. (ส.).

ราชบุตร

น. ตำแหน่งเจ้านายฝ่ายเหนือ เรียกว่า เจ้าราชบุตร.

สากิยบุตร

น. สาวกของพระพุทธเจ้า.

อติชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อภิชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อติชาตปุตฺร; ป. อติชาตปุตฺต).

อนุชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติเสมอด้วยบิดามารดา. (ส. อนุชาตปุตฺร; ป. อนุชาตปุตฺต).

อภิชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อติชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อภิชาตปุตฺร; ป. อภิชาตปุตฺต).

อวชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติตํ่ากว่าบิดามารดา. (ส. อวชาตปุตฺร; ป. อวชาตปุตฺต).

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ