คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 25 รายการ

กบินทร์

[กะ-] (แบบ) น. พญาลิง, กเบนทร์ ก็ว่า. (ป., ส. กปิ = ลิง + ส. อินฺทฺร = ผู้เป็นใหญ่).

เกาบิน

น. ผ้าปิดของลับ. (ส. เกาปิน; ป. โกปิน).

ไก่บินไม่ตกดิน

(สำ) น. บริเวณที่มีอาคารบ้านเรือนหนาแน่นแออัด.

ขวัญบิน,ขวัญหนี,ขวัญหนีดีฝ่อ,ขวัญหาย

ก. ตกใจ, ใจหาย.

เครื่องบิน

น. อากาศยานชนิดหนึ่งซึ่งหนักกว่าอากาศ ลอยตัวอยู่ได้ด้วยการให้พลังงานกลแก่อากาศโดยรอบก่อให้เกิดแรงพยุงขึ้นโต้ตอบกับความโน้มถ่วงของโลกและใช้เครื่องยนต์ขับเคลื่อน.

จานบิน

น. วัตถุบิน ลักษณะคล้ายจาน ๒ ใบควํ่าประกบกัน เชื่อกันว่าเป็นยานอวกาศที่มาจากดาวดวงอื่น, จานผี ก็เรียก.

นักบิน

น. ผู้ขับขี่เครื่องบิน.

บิน

ก. ไปในอากาศด้วยกำลังปีกหรือเครื่องยนต์เป็นต้น เช่น นกบิน เครื่องบินบิน, โดยปริยายหมายถึงการไปโดยลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ขวัญบิน จานบิน; เรียกหน่อไม้ที่ขึ้นสูงจนเป็นลำ แต่ยอดยังมีกาบหุ้มอยู่แก่เกินกิน ว่า หน่อไม้บิน.

บิน

ดู นกกระจอก ๒.

บินยา

ดู ลำไย (๒).

โบยบิน

ก. บินร่อนไปมาอย่างผีเสื้อเป็นต้น.

ปลาบิน

ดู นกกระจอก ๒.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ