คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บรรณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 23 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บรรณ,บรรณ-

งานสารบรรณ

(กฎ) น. งานที่เกี่ยวกับการบริหารงานเอกสาร เริ่มตั้งแต่การจัดทำ การรับ การส่ง การเก็บรักษา การยืม จนถึงการทำลายเอกสาร.

จรรยาบรรณ

[จันยาบัน] น. ประมวลความประพฤติที่ผู้ประกอบอาชีพการงานแต่ละอย่างกำหนดขึ้น เพื่อรักษาและส่งเสริมเกียรติคุณชื่อเสียงและฐานะของสมาชิก อาจเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ก็ได้.

ฉัตรบรรณ

[ฉัดตฺระบัน] น. ต้นสัตบรรณ.

บทบรรณาธิการ

น. ข้อเขียนที่บรรณาธิการหรือนักเขียนชั้นนำเขียนเพื่อแสดงความคิดเห็นอันเป็นแนวของหนังสือนั้น ๆ, บทนำ ก็ว่า.

บรรณ,บรรณ-

[บัน, บันนะ-] น. ปีก; หนังสือ; ใบไม้. (ส. ปรฺณ; ป. ปณฺณ).

บรรณกุฎี

น. กระท่อมอันมุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณ + กุฏิ).

บรรณพิภพ,บรรณโลก

(แบบ) น. วงการหนังสือ.

บรรณศาลา

น. ที่สำนักของฤๅษีหรือผู้บำเพ็ญพรตเป็นต้น ถือกันว่ามุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณศาลา; ป. ปณฺณสาลา ว่า โรงที่มุงและบังด้วยใบไม้).

บรรณสาร

(โบ) น. หนังสือราชการ.

บรรณาการ

[บันนากาน] น. สิ่งที่ส่งไปให้ด้วยความเคารพนับถือหรือด้วยไมตรี. (ป. ปณฺณาการ; ส. ปรฺณาการ), ในบทประพันธ์ใช้ว่า บรรณา ก็มี.

บรรณาคม

[บันนาคม] น. ห้องหนังสือ.

บรรณาธิกร

[บันนา-] (โบ) ก. รวบรวมและจัดเลือกเฟ้นเรื่องลงพิมพ์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ