คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ดิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 130 รายการ

กระเด้าดิน

ดู [[เด้าดิน]]

กระโดนดิน

น. ชื่อไม้พุ่มเตี้ยชนิด Careya herbacea Roxb. ในวงศ์ Lecythidaceae ชอบขึ้นตามที่ลุ่มดินทราย ลักษณะทั่วไปคล้ายกระโดน สูงไม่เกิน ๑ เมตร ผลมีขนาดย่อมกว่า, กระโดนเบี้ย ก็เรียก.

กลางดิน

น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.

กวางเดินดง

น. ชื่อวิธีรำท่าหนึ่งอยู่ในลำดับว่า นาคาม้วนหาง กวางเดินดง หงส์ลีลา. (ฟ้อน); ชื่อกลบทอย่างหนึ่ง เช่น อกเอ๋ยอกประหลาดจริงที่นิ่งเฉย โอ้เอ๋ยผิดคิดไม่เห็นจะเป็นเลย เสียดายเอ๋ยที่พี่เคยสงวนงาม. (กลบท).

ไก่บินไม่ตกดิน

(สำ) น. บริเวณที่มีอาคารบ้านเรือนหนาแน่นแออัด.

ข้าแผ่นดิน

น. พลเมือง.

ข้าวประดับดิน

(ถิ่น-อีสาน) น. อาหารที่เอาไปวางไว้ตามต้นโพและพระเจดีย์เป็นต้นในเวลาเช้ามืดวันแรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๙.

ขุดดินกินหญ้า

(สำ) ก. ทำงานกระท้อมกระแท้มพอเลี้ยงตัวไปวันหนึ่ง ๆ เช่นทำไร่เล็ก ๆ น้อย ๆ.

เขี้ยวลากดิน

ว. มีเล่ห์เหลี่ยมมาก, มีประสบการณ์มาก.

คานคอดิน

น. คานที่วางบนเสาตอม่อ มักจะอยู่เสมอระดับดิน.

ค่าหน้าดิน

น. เงินกินเปล่าที่เจ้าของที่ดินเรียกจากผู้เช่าเป็นต้น เพื่อเป็นค่าตอบแทนการใช้ที่ดิน.

คู่ฟ้าคู่ดิน

ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ