ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา พญาณ, ญาณ,ญาณ-
[โคดตฺระพูยาน] (แบบ) น. ปัญญาที่อยู่ในลำดับอริยมรรค.
น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.
[-ตูปะปาตะยาน] (แบบ) น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, ทิพยจักษุญาณ ก็เรียก. (ป.; ส. จฺยุตฺยุตฺปาตชฺาน).
น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).
น. ความรู้เป็นทิพย์.
น. ความรู้ที่ทำให้เบื่อหน่ายในกองทุกข์. (ป.).
[บุบเพ-] น. ความรู้เป็นเครื่องระลึกได้ถึงขันธ์ที่อาศัยอยู่ในก่อน, การระลึกชาติได้. (ป. ปุพฺเพนิวาสานุสฺสติาณ).
[ปะติยาน] ก. ให้คำมั่นสัญญา โดยมากมักเป็นไปตามแบบพิธี.
น. ปฏิญาณ. (ส. ปฺรติชฺาน).
(โบ) น. พยาน.
[พะยาน] (โบ) น. พยาน.
น. พระปัญญาที่ทำให้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า. (ป.).