คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ญาณ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 27 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พญาณ, ญาณ,ญาณ-

โคตรภูญาณ

[โคดตฺระพูยาน] (แบบ) น. ปัญญาที่อยู่ในลำดับอริยมรรค.

จักขุวิญญาณ

น. ความรู้อันอาศัยทางตาเกิดขึ้น.

จุตูปปาตญาณ

[-ตูปะปาตะยาน] (แบบ) น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, ทิพยจักษุญาณ ก็เรียก. (ป.; ส. จฺยุตฺยุตฺปาตชฺาน).

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

ทิพยญาณ

น. ความรู้เป็นทิพย์.

นิพพิทาญาณ

น. ความรู้ที่ทำให้เบื่อหน่ายในกองทุกข์. (ป.).

บุพเพนิวาสานุสติญาณ

[บุบเพ-] น. ความรู้เป็นเครื่องระลึกได้ถึงขันธ์ที่อาศัยอยู่ในก่อน, การระลึกชาติได้. (ป. ปุพฺเพนิวาสานุสฺสติาณ).

ปฏิญาณ

[ปะติยาน] ก. ให้คำมั่นสัญญา โดยมากมักเป็นไปตามแบบพิธี.

ประติญาณ

น. ปฏิญาณ. (ส. ปฺรติชฺาน).

ผู้ญาณ

(โบ) น. พยาน.

พญาณ

[พะยาน] (โบ) น. พยาน.

โพธิญาณ

น. พระปัญญาที่ทำให้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ