คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ชู้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

คบชู้

ก. มีชู้.

เจ้าชู้

น. ผู้ใฝ่ในการชู้สาว.

เจ้าชู้

น. ชื่อหญ้าชนิด Chrysopogon aciculatus (Retz.) Trin. ในวงศ์ Gramineae ผลมักเกาะติดเมื่อผ่านไปถูกเข้า.

ชู้

น. (วรรณ) คู่รัก, บุคคลที่เป็นที่รัก, เช่น มาย่อมหลายชู้เหล้น เพื่อนตน. (กำสรวล); ผู้ล่วงประเวณี; การล่วงประเวณี; ชายที่ร่วมประเวณีด้วยเมียเขา เรียกว่า เป็นชู้, หญิงที่ยังมีสามีอยู่แล้วร่วมประเวณีกับชายอื่น เรียกว่า มีชู้, เรียกชายหรือหญิงที่ใฝ่ในทางชู้สาวว่า เจ้าชู้.

ชู้สาว

ว. รัก ๆ ใคร่ ๆ, เชิงกามารมณ์, เช่น เรื่องชู้สาว.

ชู้เหนือขันหมาก

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงคู่หมั้นของชายอื่น.

ชู้เหนือผัว

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงซึ่งสามียังมีชีวิตอยู่.

ชู้เหนือผี

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงที่สามีตาย ขณะที่ศพสามียังอยู่บนเรือน.

ตาเจ้าชู้

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการกรุ้มกริ่มเป็นเชิงทอดไมตรีในทางชู้สาว.

เป็นชู้

ก. ร่วมประเวณีกับเมียผู้อื่น.

มีชู้

ก. ล่วงประเวณีกับชายอื่นที่มิใช่สามีของตน.

เล่นชู้

ก. คบชู้, มีชู้, (ใช้แก่ผู้หญิง).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ