คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ชิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 15 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ชิต,ชิต-

ครรชิต

[คันชิด] (แบบ) ก. คำรน, บันลือเสียง, เอิกเกริก, กึกก้อง, กระหึม, เช่น ครรชิตฤทธิ์ราวี. (ลอ). (ส. ครฺชิต; ป. คชฺชิต).

บรรพชิต

[บันพะชิด] น. นักบวชในพระพุทธศาสนา. (ป. ปพฺพชิต; ส. ปฺรวฺรชิต).

บัพชิต

[บับพะชิด] น. บรรพชิต, นักบวช, ผู้บวช. (ป. ปพฺพชิต).

บูชิต

[-ชิด] ว. บูชาแล้ว. (ป., ส. ปูชิต ว่า อันเขาบูชาแล้ว).

ปราชิต

[ปะราชิด] ก. แพ้. (ป.).

ปูชิต

ก. บูชิต. (ป.).

มารชิ,มารชิต

[มาระชิ, มาระชิด] น. “ผู้ชนะมาร” คือ พระพุทธเจ้า. (ป. มารชิ; ส. มารชิตฺ).

วิชิต

น. เขตแดนที่ปราบปรามแล้ว. ว. ปราบให้แพ้, ชนะแล้ว. (ป.; ส. วิชิต ว่า ถูกปราบ, ชนะ).

อนุชิต

ก. ชนะเนือง ๆ เช่น อนุชิตชาญชัย.

อปราชิต

[อะปะ-] ว. ไม่พ่ายแพ้. (ป., ส.).

อภิชิต

ว. มีชัย, ชนะแล้ว. (ป., ส.).

วัชรชิต

[[ครุฑ]], ผู้พิชิตสายฟ้า

คำนาม

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ