ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ชอบ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 16 รายการ

ขายเผื่อชอบ

(กฎ) น. สัญญาซื้อขายที่มีเงื่อนไขว่าให้ผู้ซื้อได้มีโอกาสตรวจดูทรัพย์สินก่อนรับซื้อ.

ความชอบ

น. คุณงามความดีที่ควรได้รับบำเหน็จรางวัล.

โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน

(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.

จำกัดความรับผิดชอบ

น. บริษัทจำกัดซึ่งจำกัดความรับผิดของผู้ถือหุ้นไว้ไม่เกินจำนวนเงินที่ตนยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่ารวมของหุ้นที่ตนถือ.

ชอบ

ก. พอใจ เช่น ชอบอ่านหนังสือ ชอบเที่ยว; ถูกต้อง เช่น คิดชอบ ชอบแล้ว; เหมาะ เช่น ชอบด้วยกาลเทศะ; ถูกใจ, ถูกกัน, เช่น เขาชอบกันมาก, บางทีใช้หมายความไปในเชิงว่ารักใคร่ ก็มี เช่น หนุ่มสาวชอบกัน; มีสิทธิ์ เช่น ชอบที่จะทำได้.

ชอบกล

ว. ต้องด้วยชั้นเชิง, เข้าที, แปลก, น่าคิด.

ชอบใจ

ก. ถูกใจ, ยินดี, พอใจ.

ชอบธรรม

ว. ถูกตามหลักธรรม, ถูกตามนิตินัย.

ชอบพอ

ก. รักใคร่กัน, ถูกอัธยาศัยกัน.

ชอบมาพากล

ว. ชอบกล, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่ชอบมาพากล.

ผู้แทนโดยชอบธรรม

(กฎ) น. บุคคลซึ่งตามกฎหมายมีสิทธิที่จะทำการแทนบุคคลผู้ไร้ความสามารถหรือเป็นบุคคลที่จะต้องให้คำอนุญาตหรือให้ความยินยอมแก่ผู้ไร้ความสามารถในอันที่จะกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง; บุคคลซึ่งตามกฎหมายเป็นผู้มีอำนาจให้ความยินยอมแก่ผู้เยาว์ในการทำนิติกรรมบางอย่างซึ่งผู้เยาว์ไม่มีอำนาจตามกฎหมายที่จะทำเองโดยลำพัง.

ไม่ชอบมาพากล

ว. ไม่น่าไว้วางใจ, ไม่เข้าที.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด