ผลการค้นหา

ค้นเจอ 6 รายการ

ชนก,ชนก-

[ชะนก, ชะนะกะ-] น. ชายผู้ให้เกิด, พ่อ. (ป., ส.).

ชนกกรรม

[ชะนะกะกำ] น. กรรมอันนำให้เกิดหรือกรรมอันเป็นต้นเค้าทั้งข้างดีหรือข้างชั่ว เช่น กรรมอันทำให้เกิดเป็นคนชั้นสูง เป็นชนกกรรมฝ่ายกุศล. (อรรถศาสน์).

ชนกลุ่มน้อย,ชนหมู่น้อย

น. ชนต่างเผ่าหรือต่างเชื้อชาติที่อยู่อาศัยรวมกันกับชนเผ่าอื่นหรือเชื้อชาติอื่นที่มีจำนวนมากกว่า.

เสี้ยมเขาควายให้ชนกัน

(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.

หันหลังชนกัน

(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.

หัวชนกำแพง,หัวชนฝา

(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด