คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*จริง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 29 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ครัน, จริง,จริง ๆ, แน่, แล้

ข้อเท็จจริง

น. ข้อความหรือเหตุการณ์ที่เป็นมาหรือที่เป็นอยู่ตามจริง; (กฎ) ข้อความหรือเหตุการณ์ที่วินิจฉัยแล้วว่าเป็นจริง (แตกต่างกับข้อกฎหมาย).

คนจริง

น. ผู้ที่ทำอะไรทำจริงโดยไม่ท้อถอย, คนที่พูดจริงทำจริง.

จริง,จริง ๆ

[จิง] ว. แน่ เช่น ทำจริง ชอบจริง ๆ; แท้, ไม่ปลอม, เช่น ของจริงไม่ใช่ของเทียม; เป็นอย่างนั้นแน่แท้ ไม่กลับเป็นอย่างอื่น เช่น ข้อนี้เป็นความจริง, ไม่เท็จ, ไม่โกหก, ไม่หลอกลวง, เช่น เรื่องจริง พูดจริง, เป็นไปตามนั้น เช่น ความฝันกลายเป็นความจริง.

จริงจัง

ว. แน่แท้ เช่น เชื่อถืออย่างจริงจัง, ไม่เป็นการเล่น เช่น ทำงานอย่างจริงจัง.

จริงใจ

ว. บริสุทธิ์ใจ, สุจริตใจ.

จริงอยู่แต่,จริงอยู่ แต่,จริงอยู่...แต่

สัน. ใช้แสดงความยืนยันข้อความที่กล่าวมาแล้วข้างหน้า และแสดงว่ามีข้อความขัดแย้งตามมาข้างหลัง.

จำนวนจริง

(คณิต) น. จำนวนใด ๆ ซึ่งอาจเป็นจำนวนตรรกยะหรือจำนวนอตรรกยะ.

ดังจริง

ว. อย่างจริง, จริงอย่างนี้.

โดยจริง

ว. ตามความมุ่งหวัง, ตามความประสงค์.

ที่จริง

ว. จริง, แท้, แน่นอน. สัน. คำขึ้นต้นประโยคหรือข้อความแสดงถึงความที่ถูกที่ควร, อันที่จริง หรือ ตามที่จริง ก็ว่า.

ทีเล่นทีจริง

(สำ) ก. แสร้งทำเล่น ๆ หรือล้อหลอกเป็นการลองเชิง แต่เมื่อเห็นเขาเผลอตัวหรือไม่ว่าก็เอาจริง, เล่นก็ได้ จริงก็ได้.

เท็จจริง

ว. จริงเท่าที่ปรากฏ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ