คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*งาย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

กินงาย

ก. กินอาหารมื้อเช้า.

คว่ำตายหงายเป็น

ดู ต้นตายใบเป็น.

งมงาย

ก. หลงเชื่อโดยไม่มีเหตุผล หรือโดยไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นหรือเหตุผลของผู้อื่น.

งาย

น. เวลาเช้า เช่น พ่อแผนจะไปแต่ในงาย สายแล้วสำรับไม่ยกมา. (ขุนช้างขุนแผน).

จำงาย

(โบ) น. สาย, บ่าย, เช่น ลูกไม้บ่ทันงาย จำงายราชอดยืน. (ม. คำหลวง มัทรี). ว. ห่าง, ไกล, เช่น หากให้เจ้าตูฉิบหาย จำงายพรากพระบุรี ท่านนี้. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. จํงาย ว่า ระยะไกล).

ฉงาย

[ฉะหฺงาย] ก. สงสัย.

ฉงาย

[ฉะหฺงาย] ว. ไกล, ห่าง. (ข.).

ชำงาย

ว. ชาย, สาย, บ่าย, (ใช้แก่เวลา).

ชำงาย

ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).

เดือนหงาย

น. เรียกคืนที่มีดวงจันทร์ส่องแสงสว่าง ว่า คืนเดือนหงาย.

เพรางาย

น. เวลาเช้า; มื้อเช้า.

ล้มกลิ้งล้มหงาย

ก. ล้มแล้วกลิ้งพลิกไปพลิกมา เช่น ตกกระไดล้มกลิ้งล้มหงายลงมา.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ