คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ฆาต*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 25 รายการ

คู่อาฆาต

น. ผู้ที่มีเรื่องบาดหมางกันรุนแรงและผูกพยาบาทต่อกัน.

ฆาต,ฆาต-

[คาด, คาดตะ-] น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี เช่น เจ้าวิลาสฆาตกลองเร่งกองรบ. (อภัย).

ฆาตกร

น. ผู้ที่ฆ่าคน.

ฆาตกรรม

น. การฆ่าคน. (ป. ฆาต + ส. กรฺมนฺ).

ถึงฆาต

ก. ถึงที่ตาย เช่น ชะตาถึงฆาต.

ทัณฑฆาต

ชื่อเครื่องหมายสำหรับฆ่าอักษรที่ไม่ต้องการออกเสียง มีรูปดังนี้ ( ์ ) [[ไม้ทัณฑฆาต]] ก็ว่า

คำนาม

ปาปอหยีสังฆาตา

[-ปอหฺยี-] น. บิดา, พ่อ. (ช.).

ปิตุฆาต

[ปิตุคาด] น. การฆ่าพ่อ. (ป.).

พิฆาต

ก. ฆ่า เช่น พิฆาตข้าศึก, ทำลายล้าง เช่น เรือพิฆาตตอร์ปิโด. (ป., ส. วิฆาต).

เพชฌฆาต

[เพ็ดชะคาด] น. เจ้าหน้าที่ประหารชีวิตนักโทษที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ประหารชีวิต. (ป. วชฺฌฆาตก).

เพชรสังฆาต

[เพ็ดชะ-] น. ชื่อไม้เถาชนิด Cissus quadrangularis L. ในวงศ์ Vitaceae เถาสี่เหลี่ยม ดอกเล็ก สีแดง ใช้ทำยาได้.

มาตุฆาต

น. การฆ่าแม่. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ