ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผู้ที่มีเรื่องบาดหมางกันรุนแรงและผูกพยาบาทต่อกัน.
[คาด, คาดตะ-] น. การฆ่า, การทำลาย. ก. ตี เช่น เจ้าวิลาสฆาตกลองเร่งกองรบ. (อภัย).
น. ผู้ที่ฆ่าคน.
น. การฆ่าคน. (ป. ฆาต + ส. กรฺมนฺ).
ก. ถึงที่ตาย เช่น ชะตาถึงฆาต.
ชื่อเครื่องหมายสำหรับฆ่าอักษรที่ไม่ต้องการออกเสียง มีรูปดังนี้ ( ์ ) [[ไม้ทัณฑฆาต]] ก็ว่า
คำนาม
[-ปอหฺยี-] น. บิดา, พ่อ. (ช.).
[ปิตุคาด] น. การฆ่าพ่อ. (ป.).
ก. ฆ่า เช่น พิฆาตข้าศึก, ทำลายล้าง เช่น เรือพิฆาตตอร์ปิโด. (ป., ส. วิฆาต).
[เพ็ดชะคาด] น. เจ้าหน้าที่ประหารชีวิตนักโทษที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ประหารชีวิต. (ป. วชฺฌฆาตก).
[เพ็ดชะ-] น. ชื่อไม้เถาชนิด Cissus quadrangularis L. ในวงศ์ Vitaceae เถาสี่เหลี่ยม ดอกเล็ก สีแดง ใช้ทำยาได้.
น. การฆ่าแม่. (ป.).