ตัวกรองผลการค้นหา
คอก
หมายถึงน. ที่ล้อมขังสัตว์บางชนิด เช่น วัว ควาย ม้า หมู, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอกพยาน; (ถิ่น-พายัพ) คุก, เรือนจำ. ว. ลักษณะของแขนที่พิการเหยียดตรงไม่ได้ เรียกว่า แขนคอก.
คอกช้าง
หมายถึงน. สถานที่ที่ทำขึ้นสำหรับจับช้างป่า มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมคล้ายคอก มีซองและมีปีก ๒ ข้าง.
คอกระเช้า
หมายถึงน. เรียกเสื้อคอกลมคว้านกว้างลึกทั้งข้างหน้าและข้างหลัง มีจีบรูดตรงคอ ตัวหลวม ว่า เสื้อคอกระเช้า, ใช้เป็นเสื้อชั้นในแบบเก่าของผู้หญิง.
คอกลม
หมายถึงน. ลักษณะคอเสื้อที่ตัดกลม ไม่มีปก.
คอกะลาสี
หมายถึงน. ปกเสื้อแบบกะลาสี ด้านหน้ารูปแหลมแบะออก ด้านหลังเป็นแผ่นรูปสี่เหลี่ยม.
ตะคอก
หมายถึงก. ตวาด, ขู่เสียงดัง.
แตกคอก
หมายถึงก. ไม่ปฏิบัติตามที่เคยทำกันมา.
นอกคอก
หมายถึงว. ประพฤติไม่ตรงตามแบบตามธรรมเนียมประเพณีของบรรพบุรุษ.
บ้านนอกคอกนา
หมายถึง(สำ) น. บ้านนอกขอกนา.
ปากคอก
หมายถึงน. หญ้าปากคอก. (ดู ตีนกา ๓).
ปุ๋ยคอก
หมายถึงน. ปุ๋ยที่ได้จากมูลสัตว์และเศษซากพืชรองคอก.
ลูกคอก
หมายถึงน. ลูกวัวหรือควายที่เกิดจากแม่ที่เลี้ยงไว้ในคอก.