ค้นเจอ 12 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา คอก

คอก

หมายถึงน. ที่ล้อมขังสัตว์บางชนิด เช่น วัว ควาย ม้า หมู, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอกพยาน; (ถิ่น-พายัพ) คุก, เรือนจำ. ว. ลักษณะของแขนที่พิการเหยียดตรงไม่ได้ เรียกว่า แขนคอก.

ตะคอก

หมายถึงก. ตวาด, ขู่เสียงดัง.

แตกคอก

หมายถึงก. ไม่ปฏิบัติตามที่เคยทำกันมา.

นอกคอก

หมายถึงว. ประพฤติไม่ตรงตามแบบตามธรรมเนียมประเพณีของบรรพบุรุษ.

ปากคอก

หมายถึงน. หญ้าปากคอก. (ดู ตีนกา ๓).

ปุ๋ยคอก

หมายถึงน. ปุ๋ยที่ได้จากมูลสัตว์และเศษซากพืชรองคอก.

ลูกคอก

หมายถึงน. ลูกวัวหรือควายที่เกิดจากแม่ที่เลี้ยงไว้ในคอก.

ลูกนอกคอก

หมายถึงน. ลูกที่ประพฤติไม่ตรงตามที่พ่อแม่สั่งสอน หรือตามธรรมเนียมประเพณีของบรรพบุรุษ.

วัวหายล้อมคอก

หมายถึง(สำ) น. ของหายแล้วจึงจะเริ่มป้องกัน, เรื่องเกิดขึ้นแล้วจึงคิดแก้ไข.

หญ้าปากคอก

หมายถึง(สำ) ว. สะดวก, ง่าย, ไม่มีอะไรยุ่งยาก, เช่น นี่เป็นเรื่องหญ้าปากคอก.

หญ้าปากคอก

หมายถึงดู ตีนกา ๓.

แหกคอก

หมายถึงก. ประพฤติตัวผิดเหล่าผิดกอหรือผิดขนบธรรมเนียมประเพณีที่เคยประพฤติปฏิบัติกันมา (มักใช้ในเชิงตำหนิ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ