คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ขัง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 15 รายการ

กักขัง

ก. บังคับให้อยู่ในสถานที่อันจำกัด, เก็บตัวไว้ในสถานที่อันจำกัด. (กฎ) น. โทษทางอาญาสถานหนึ่ง ที่ให้กักตัวผู้ต้องโทษไว้ในสถานที่ซึ่งกำหนดไว้อันมิใช่เรือนจำ.

ขัง

ก. ให้อยู่ในที่ล้อมเช่นกรง คอก หรือเล้า เป็นต้น, ให้อยู่ในที่ซึ่งกันไว้ เช่น ขังนํ้า; (กฎ) กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล.

ขังข้อ

ก. ตัดกระบอกไม้ไผ่เป็นต้นให้มีข้อติดอยู่ข้างหนึ่ง.

ขังขอก

น. ชาวเมือง.

ขังปล้อง

ว. ลักษณะกระบอกที่ตัดให้มีข้อติดอยู่ทั้ง ๒ ข้าง โดยฝานข้าง ๆ ทั้ง ๒ ข้างให้เป็นขาแล้วผ่าตลอดด้านหนึ่ง เพื่อทำเป็นตะขาบเป็นต้น.

ขังหน่วย

ว. เรียกนํ้าตาที่ปริ่มอยู่ที่ขอบตาเมื่อร้องไห้ว่า นํ้าตาขังหน่วย, น้ำตาคลอหน่วย หรือ น้ำตาล่อหน่วย ก็ว่า.

ขึงขัง

ว. ผึ่งผาย, เอาจริงเอาจัง, แข็งแรง.

คนต้องขัง

(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังไว้ตามหมายขัง.

คุมขัง

(กฎ) ก. คุมตัว ควบคุม ขัง กักขัง หรือจำคุก.

ผู้ต้องกักขัง

(กฎ) น. ผู้ที่ถูกกักขังตามหมายกักขังของศาล. (ดู กักขัง ประกอบ).

ผู้ต้องขัง

(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังอยู่ในเรือนจำ ได้แก่ นักโทษเด็ดขาด คนต้องขัง และคนฝาก.

ไม่อินังขังขอบ

ก. ไม่เอาใจใส่, ไม่ดูแล, ไม่นำพา.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ